Mole książkowo-fimowe

Emily Dickinson

Miłość
Siła miłości

Miłość nie polega na tym,
aby stać nieruchomo jak pustynia,
ani hulać po świecie jak wiatr,
ani patrzeć z daleka.

Miłość jest tą siłą,
która przemienia i ulepsza świat.
Kiedy dotarłem do niej po raz pierwszy,
wydawała mi się absolutnie doskonała.

Z czasem jednak odkryłem,
że jest odbiciem tego wszystkiego,
co zostało stworzone,
że nią również miotają i namiętności,
i wojny.

To my, ludzie, karmimy Duszę Świata,
a świat w którym żyjemy, stanie się
lepszy lub gorszy w zależności od tego,
czy my sami będziemy lepsi czy gorsi.

Tu właśnie przychodzi z pomocą siła Miłości,
bo zawsze, gdy kochamy, to pragniemy
być lepsi niż jesteśmy.

Autor: Paulo Coelho



"Ludzie są jak wiatr. Jedni lekko przelecą przez życie i nic po nich nie zostaje, drudzy dmą jak wichry i zostają po nich serca złamane, jak jakieś drzewa po huraganie. A inni wieją jak trzeba, by wszystko mogło ma czas kwitnąć i owocować i to właśnie po tych zostaje piękno naszego świata...."

Autor: Krystyna Siesicka


Wiersz o przyjaźni
Więzy nieśmiertelne

Ile razy się potkniemy,
ile razy przewrócimy,
wciąż wstajemy od nowa.
Choć droga tak trudna i kręta,
nie musi być jedna krew,
ani jedno nazwisko,
jeden dom, ani rodzina.
Więzy nieśmiertelne, nierozerwalne,
nie zabije ich żadne zło.
Nie udajemy bohaterów,
ludzi nieomylnych i niezawodnych,
tylko mocno wierzymy,
że istnieją więzy silniejsze,
niż więzy krwi.


Wiersz o miłości
Nawet śmierć nie pokona Miłości...


Anioł pewnego dnia się pojawił,
swoje serce zostawił,
na wieczność,
w bezpiecznym miejscu.

Kiedy śmierć zabrała ukochaną osobę,
nikomu swojego serca nie oddał,
bo tylko jedno serce było mu przeznaczone,
ta Miłość silniejsza była, niż śmierć.

Wielkiej miłości,
nic nie może zniszczyć,
nawet śmierć,
nie jest przeszkodą.

Dopóki pamiętamy o niej,
to ona jest w nas,
nawet w szarych dniach,
kiedy wszystko okrywa się smutkiem.

Kiedyś znowu przyjdzie czas,
by zobaczyć ukochane oczy,
pełne oddania i wrażliwości,
i zaświeci najwspanialszy blask,
tych dawno niewidzianych oczu.



Wiersze
Tym razem dwa wiersze ks. Jana Twardowskiego:


Nienazwane

Jak się nazywa - to nienazwane
jak się nazywa to - co zabolało
ten smutek co nie łączy a rozdziela
ta przyjaźń lub inaczej miłość niemożliwa
to co biegło naprzeciw a było rozstaniem
to wciąż najważniejsze co przychodzi mimo
ta przykrość byle jaka jak chłodny skurcz w piersi
ta straszna pustka co graniczy z Bogiem

to - że jeśli nie wiesz dokąd iść
sama cię droga poprowadzi


Aby się stało

Gwiazdy by ciemniej było
smutek by stale dreptał
oczy po prostu by kochać
choć z zamkniętymi oczami

wiara by czasem nie wierzyć
rozpacz by więcej wiedzieć
i jeszcze ból by nie myśleć
tylko z innymi przetrwać

koniec by nigdy nie kończyć
czas by utracić bliskich
łzy by chodziły parami
śmierć aby wszystko się stało
pomiędzy światem a nami

Wiersze o życiu
Życie

Czas wszystko zmienia,
ale mogą minąć lata,
a nie każdego da się zapomnieć.
Zmieniają się uczucia,
ale pamięć silniejsza bywa.

Jednak nadchodzi moment,
kiedy trzeba iść do przodu.
Pomyśleć czasami o sobie.
Zrozumieć, że nie wszystko trwa wiecznie.

Życie jest jedno,
czasami aby coś zyskać,
coś innego się traci.
To wielka zagadka,
i odkrywanie na nowo siebie.



Czasami

Czasami nie ma miejsca w sercu,
już na wielkie uczucia.
Czasami brak czasu,
zabiera tak wiele,
a my skupiamy się na tym,
co na końcu okaże się nieistotne.

Czasami starania nie wystarczą,
wciąż zabiegani omijamy innych.
Tracimy przyjazne osoby,
pozostaje tylko milczenie.

Czasami szkoda straconych lat,
tego co już nie wróci.
Czasami za późno na powroty,
kiedy się zagubiliśmy,
w pogoni za czymś.


Smutny wiersz
Straceni

Straceni przez ludzi przeklęci,
smutkiem innych zarażają.
Straceni obdarci z wiary i nadziei,
nie czekają już, aż ich życie się zmieni.

Straceni owiani mrokiem tajemnicy
a w ich oczach coś niebezpiecznego,
Straceni nim ich życie się skończyło,
nieważne jakie by ono nie było.

Błąkają się pomiędzy niebem a piekłem,
przekraczają każdą granicę,
budzą podziw i przerażenie,
Straceni po prostu zagubieni.



Marzenia
Droga ku marzeniom

Do przodu trzeba iść,
marzenia spełniać śmiało,
choćby nie wiem jak padało,
nie dać się zatopić morzu łez.
Jeżeli kochać to tylko szczerze,
jeżeli śnić to tylko z pasją.
Być młodym - duchem,
niech nasze marzenia nigdy nie zasną,
niech światełka w nas nie gasną.
Żyć, kiedy nadzieję odbierają,
pomagać tym, których inni nie zauważają,
wierzyć, że jakiś anioł,
zawsze będzie w pobliżu !


Wiersze o życiu
Życie

Życie czasami pisze swój scenariusz,
nieważne, jakie były plany,
wystarczy jedno złe zdarzenie,
i już pojawia się smutne spojrzenie.

Dlatego ciesz się tym co masz,
nie odtrącaj pomocnej dłoni,
jutro może tej osoby zabraknąć,
a wtedy Twoje życie się zmieni.

Każda chwila jest na wagę złota,
jeżeli raz kogoś stracisz,
to już nie odzyskasz,
dlatego żyj, jakby to był ostatni raz.



Drogi

Dzisiaj tak daleko,
to rzecz niezrozumiała,
wczoraj jeszcze drogi się łączyły,
teraz tak nagle rozeszły.

Taka jest życia kolej,
pozostaje tylko spokój,
jeżeli niczego nie da się odwrócić,
smutnie trzeba to pożegnać.

Po każdym smutku,
nadejdzie trochę radości,
po każdym deszczu,
zaświeci słońce.

Chociaż ciężko na sercu,
trzeba to przetrzymać,
nawet, jeżeli drogich Ci oczu,
nigdy już nie ujrzysz.


Wiersze z nadzieją
Zawsze warto

Warto spełniać marzenia,
warto iść do przodu,
nawet, kiedy wiatr się zmienia,
i wieje prosto do oczu.

Iść do przodu,
szukać w ludziach przyjaźni,
dotknąć ich serca,
nawet, kiedy jest jak lód.

Kiedy drzwi zamykasz,
okno pozostaw otwarte,
by każdy anioł,
mógł trafić do Twojego serca.



Nie załamuj się...

Czasami są takie dni,
a nawet miesiące,
kiedy myśli bywają smutne,
a serce wciąż płaczące.

Ale los się uśmiechnie,
wszystko się odwróci,
bo wiara w naszym sercu,
uczyni cuda.

Spójrz dookoła siebie,
nie jesteś sam,
ktoś jest tam w niebie,
i tu na ziemi.

Nie ma takiej rzeczy,
która złamać Cię potrafi,
nieważne co Cię trapi,
ktoś zawsze w Ciebie wierzy...


Wiersz
Nigdy nie mów żegnaj...

Nigdy nie mów żegnaj,
to słowo ma silne znaczenie,
życz powodzenia,
może to szansa na ponowne odrodzenie.

Czas zagoi wszystkie rany,
oby nigdy się nie otworzyły,
bo wtedy zbyt silne pragnienie zemsty,
doprowadza do zguby.

Ile trzeba przeszkód pokonać,
by liczyć na ponowne spotkanie,
jak wiele musiało się zmienić,
by odejść w nieznane.

Nigdy nie mów żegnaj,
życz lepiej szerokiej drogi,
by to co dzisiaj gdzieś zgubiłeś,
ponownie do Ciebie wróciło.

Choć droga tak kręta,
kiedyś na jej końcu,
może czeka ponowne spotkanie
w innym świetle.

Smutny wiersz
Trudno

Trudno przeskoczyć mury,
kiedy przeszkód tak wiele.
Trudno odszukać w sobie życzliwość,
kiedy na dnie serca, kryje się żal.

Trudno wierzyć w lepszy poranek,
kiedy każdy jest taki sam.
Trudno marzyć o uczuć nieprzemijalności,
kiedy przestaje się czuć.

Trudno wierzyć w przyjaźń,
kiedy egoizm triumfuje.
Trudno cieszyć się z błahostki,
kiedy inni nie potrafią.

Trudno zacząć płakać,
gdy łez zabrakło.
Trudno zacząć się uśmiechać,
kiedy ludzie uśmiech odbierają.

Trudno poświęcać się nieustannie,
kiedy inni tego nigdy nie zrobią.
Trudno lubić,
kiedy inni docenić nie umieją.

Trudno się żegnać,
to ...zawsze przychodzi trudno.
Pomimo żalu i rozczarowania,
trudno powiedzieć ostatnie słowo...

Nadzieja
Światło nadziei

Lepszym być,
widzieć świat nawet przez łzy,
a potem znowu rozdawać nadzieję,
żeby spełniły się ludzkie sny.

Nie ma ciemności,
po której nie wyszłoby światło,
nawet jak ono na chwile zgasło,
nie trać uśmiechu na twarzy.

Wiele trudnych chwil przed Tobą,
życie nie będzie tylko osłodą,
nawet jak pojawi się znowu noc,
miej w sobie nadzieję i moc.

Przeżyj życie jak najlepiej możesz,
pomagaj innym ujrzeć światło nadziei,
kiedyś sam możesz potrzebować pomocy,
bo życie ludzkie zmiennie się toczy.



Pomyśl...

Pewnego dnia dzień nie wstanie.
Będzie za czym tęsknić,
za długimi rozmowami,
spojrzeniem pełnym nadziei,
zmieniającymi się porami roku,
śpiewem ptaków o poranku,
głośnym śmiechem dziecka.
Kolejny zachód słońca,
może okazać się tym ostatnim.
Dlatego ciesz się życiem póki możesz,
pomyśl o tych, którzy by chcieli,
ale im nie dane było,
ich życie zbyt szybko się skończyło.
Pomyśl o tym, co przeżyłeś,
czy jesteś dobrym człowiekiem,
czy zbyt wiele chciałeś, a mało dawałeś.
Pomyśl o bogactwie swojej duszy,
czy Twoje życie nie jest zbyt puste,
że nikt kiedyś Twoich łez nie osuszy.
W każdej chwili wszystko możesz odwrócić,
zawsze znajdzie się ktoś,
komu można nadzieję przywrócić.
Nigdy sam nie będziesz,
kiedy serce Twoje przepełnione jest dobrem.

Smutny wiersz
Za późno

Nie oglądam się za siebie,
odchodząc, wiem że robię dobrze.
Czasami trzeba upaść,
by odrodzić się na nowo.

Za późno już by przeszłość odwrócić,
za późno by znowu zawrócić,
trzeba zapłakać, za tym co łatwo się kończy,
znaleźć sens istnienia na nowo.

Płaczem swoją duszę oczyścić,
pożegnać się ze wszystkimi wspomnieniami,
nie ma już nic, nie ma nas,
czas skończyć tę walkę z wiatrakami.


Wiersz o pożegnaniu
Pożegnanie

Żegnam się, nie wiem czy na zawsze.
Uciekam, nie wiem gdzie przybędę.
Sięgam pamięcią bardzo daleko,
dostrzegam, jak wszystko się zmieniło.
Nie ma tego, za czym serce tęskniło.
Ktoś kilka łez uroni,
ale od przeznaczenia mnie nie uchroni.

Odjeżdżając wpatrzona w szybę,
całe życie przed oczami przemyka.
Po cienkiej linie chodziłam,
nigdy jednak całkowicie nie zwątpiłam.

A gdy wszystko zamilknie,
będę mogła znowu zatęsknić.
Za tym z czego zrezygnowałam,
nigdy jednak nie zapomniałam.


Wiersze o przyjaźni
Anioły

Anioły są wśród nas,
rzadko się ujawniają,
owiane tajemnicą swojej egzystencji,
są nawet wtedy, kiedy życie się zmienia.
Anioły zmieniają każdy ból w radość istnienia,
jednym dotknięciem swojej dobroci,
ocierają morze Twoich łez.
Na to mają serce, żeby kochać,
dobrą wolę by przebaczać,
nieważne jak bardzo będzie źle,
przynoszą nadzieję, na lepsze jutro...



Pomoc przyjaciela

Pokaż mi którędy mam iść,
by więcej Cię nie ranić.
Jak nie ulec zatraceniu,
w tak trudnej egzystencji.
Rozświetl mi drogę,
przynieś nadzieję,
kiedy ja Ci jej przynieść nie mogę.
Tak potrzebna mi Twoja przyjaźń,
by nie błądzić jeszcze bardziej,
tak potrzebne Twoje zrozumienie,
by moje życie pustym nie było,
i bezsensownie się nie toczyło...


Smutne wiersze...
Droga ku zatraceniu

Kiedyś wiele chwil tak cennych,
wartych by wspominać,
lecz pojawiła się pustka.
Pewnego dnia, ktoś coś zabił.
Własne uczucia,
przestał wierzyć w sens życia,
uśmiercił swoje marzenia,
łez mu zabrakło,
pozostał obojętny wzrok,
spoglądający gdzieś w dal.


Ktoś powiedział dosyć,
lekceważenia tego co mówi,
ironicznego traktowania.
Niezachwiana wiara,
pomocna dłoń innym,
odeszła wraz z nią.
Czy jest szansa na powrót,
skoro nie ma powrotów,
raz obrana droga,
będzie ciążyć do końca życia...



Nigdzie nie być


Być wszędzie,
ale nigdzie nie być.
Krzywdzić i być krzywdzonym,
zemsty szukać w ponurym świecie.
Być przyjacielem wszystkich,
ale nie być przyjacielem nikogo,
spacerować po cienkiej linie,
swojego przeznaczenia.
Być dla ludzi nikim,
oto wartość istnienia,
kiedy w puste, szare dni
nikt na Ciebie nie czeka...

Smutny wiersz
Samotny okręt

Gdy przyjaznej duszy brak,
trzeba płynąć jak okręt po morzu,
poznać ciszy smak.
Niech spokój wiecznością pozostanie,
w każdej minucie reszty istnienia,
nigdy nie błądzić i nie szukać sensu,
bo wszystko w życiu się zmienia.
Ile błędów trzeba popełnić,
ile razy odejść pokonany,
ile razy przez ludzi zapomniany.
Wciąż płynąć jak okręt po morzu,
przez wzburzone fale,
nie wątpić ani przez chwilę,
czy odejść w zapomnienie?

Smutne wiersze o życiu
Życie


Nikt nie żyje wiecznie,
choć wielu myśli o wieczności,
a życie jest tak kruche,
jak szkło czy porcelana...

Czasami czyiś obraz się rozmywa,
a tylko nieliczne wyryte w pamięci,
zachowują się na zawsze,
nawet wtedy, kiedy człowiek zaśnie.

Życie to radość i smutek,
ale powroty nie istnieją,
żadna chwila się nie powtórzy,
bo żyje się tylko raz...


Przeszłości nie można odwrócić

Przeszłość dokonana,
przyszłość nieznana,
pamiątki pozostają po kimś,
kto był a już nie wróci.
Ostatnie pożegnania,
przepełnione smutkiem,
kiedy już się kogoś nie zobaczy,
na zawsze iskierkę radości się straci.
Budząc się pewnego letniego poranka,
chce się chwycić za telefon,
ale nie ma takiego numeru,
żeby przeszłość odwrócić.
Wspomnienia - to ostatnie co pozostanie,
kiedy kogoś zabraknie.


Wiersze o przyjaźni
Wiersze dedykuję wszystkim, którzy wiedzą, co to prawdziwa przyjaźń:-)i uważają, że jest wielką wartością. I nie wątpią, że ona istnieje.

Każdy ma swojego Anioła

Każdy ma swojego anioła,
nawet tutaj na ziemi,
pozwól tylko nim być dla Ciebie!
Otrzeć Twoje gorzkie łzy,
pocieszyć w każdym smutku,
pomóc, nawet kiedy już nie wierzysz,
że ktoś do Ciebie wyciągnie rękę.
Pozwól komuś zapłakać,
kiedy, wie że może Cię stracić,
czasami tak niewiele brakuje,
by przestać wierzyć.
Ale prawdziwa przyjaźń,
nie zna granic,
nawet przez chwilę nie zapomina!


Cud

Często czekamy na cud,
prosimy o niego codziennie,
ale nie zauważamy,
że on już się zdarzył.
Tak trudno docenić drugiego człowieka,
jego bezinteresowną życzliwość,
szczerość spojrzenia,
tak łatwo zniszczyć słowem,
zburzyć spokój.
Bóg zsyła Ci cud,
nie zawsze o niego prosisz,
powiesz: nie taki chciałeś,
lecz cudem jest mieć przyjaciela,
i być przyjacielem dla kogoś...



Wiersze o samotności
Najdłuższe noce

Bywają noce najdłuższe w życiu,
kiedy nie czas na sen.
Wciąż wspomnienia dręczą,
obecne w każdej minucie.
Każda samotność przeminie,
nadejdzie spokój,
złe wspomnienia obrócą się w pył,
cisza przepełni wszystko wokół.
Nawet najtrudniejsza i najciemniejsza dolina,
kiedyś będzie łatwa do przejścia,
może wkrótce nadejdzie poranek,
i przywita nas ptaków śpiew.



Cień samotności

Czasami niebo płacze,
deszcz o parapet uderza.
Ktoś patrzy przez okno,
widzi puste ulice,
pojawił się tylko jeden cień,
samotność do niego przybyła,
w tą ciemną noc.
Nie udało się przed nią schować,
kiedy nadzieja się skończyła...


Smutny wiersz
Coś może zgasnąć...

Tyle wzajemnych pretensji,
tyle niepotrzebnych słów,
stracone zaufanie, które wielkim było.
Pewnego dnia drogi się rozchodzą,
i wszystko się skończyło.
Tak długo można kogoś szukać,
a tak szybko stracić,
tak łatwo jest błędy popełnić,
a jak trudno naprawić.
Stracona wiara w lepsze jutro,
kiedy sumienie nie daje zasnąć,
nagle w to co wierzyłeś,
może pewnego dnia zgasnąć...

Wiersze o przyjaźni
Spotkanie przyjaciela

Jeśli spotkasz przyjaciela,
nie pozwól mu odejść,
dopóki w przyjaźń wierzysz.
Lecz to nie takie proste,
wiele ścieżek wydeptanych,
którymi samotnie trzeba przejść,
może gdzieś tam bratnią duszę spotkać,
ale najpierw wiele rozczarowań zaznać,
samotności w tłumie ludzi.
Gdzie żadne serce nie jest dla Ciebie...
roześmiane twarze, lecz nie w Twoją stronę.
Może na końcu tej drogi ktoś czekać będzie,
i wtedy nazwiesz go przyjacielem.


Odległość

Przyjaźń to wielka wartość,
jednak czasami los rozdziela,
i nie można nic na to poradzić.
Daleka droga do domu przyjaciela,
czasami dzieli ich ocean,
jednak wspomnienia zostają.
Nawet jak przyjaciel nas opuszcza,
w sercu wciąż jest obecny,
pożegnał się, ale nie na zawsze,
może kiedyś powróci...

Nadzieja i przyjaźń...
Nadzieja

Nadzieja pojawia się każdego dnia,
z każdym nowym wschodem słońca,
uśmiechem kogoś bliskiego,
miłą chwilą utrwaloną na zawsze.
Ale bywa że odchodzi,
kiedy w oczach pojawiają się łzy,
a serce ogarnia smutek...
Wciąż jednak trzeba szukać jej na nowo,
i wierzyć w nadejście lepszych dni,
nawet jeśli inni jej nie odnajdują.


Dostrzec przyjaciela

Przyjaciel potrzebny,
ale kiedy go nie ma,
samotność się odczuwa...
Modlitwa czasami nie pomaga,
bo on cudownie się nie zjawia.
Potrzebny w każdym momencie życia,
lecz sny nie zawsze się spełniają.
Nadzieję pokłada się w ludziach,
lecz oni nie zawsze odwzajemniają,
przyjaźń którą im się ofiarowuje.
Może tylko raz,
może tylko jedną szansę los daje,
by dostrzec w kimś przyjaciela,
nim on na zawsze się nie oddali,
i nadziei kogoś na przyjaźń pozbawi.


Wiersze
Przemijanie

Czas mija i ludzie przemijają,
nawet na ulicy się nie rozpoznawają,
kiedy ktoś kto był światełkiem,
stał się przekleństwem.

Każdy koniec przynosi cierpienie,
słowa ranią jak kolce,
ale wraz z nimi ludzie idą w zapomnienie,
jeśli by ranić ich używają.

Ostatnia nadzieja wygasa,
ostatni płomień, który się tli,
nie czas na łzy, nie czas na żal,
oto przychodzi bowiem czas na zapomnienie.

Czas na duszy oczyszczenie,
a na koniec pozostaje modlitwa,
za tych którzy jej potrzebują,
a nie wiedzą jak bardzo zbłądzili...


Odejście anioła

Dzisiaj anioł odszedł,
zabrał aureolę,
już więcej nie będzie pomagał.
Odszedł niezauważony,
przez ludzi niedoceniony,
a przecież był, kiedy go potrzebowali,
wspierał ich kiedy rady nie dawali...
ostatni raz ze smutkiem spojrzał,
nim Bóg go do siebie nie wezwał.

Smutne wiersze
Nietrwałość uczuć

Czasami kurz nad uczuciami zalega,
zarówno w miłości jak i przyjaźni.
Stają się obowiązkiem a nie szczęściem,
przyzwyczajeniem pielęgnowanym,
a nie tym o co warto zabiegać,
w co nadzieje pokładać.
Takie uczucia łatwo rozkruszyć,
wystarczy mocniejszy podmuch wiatru.
Kiedyś były świętością,
teraz to zwiędły kwiat,
choć nikt się do tego nie przyznaje,
bo miały trwać dopóki nie skończy się świat,
i jeden dzień dłużej,
lecz daleko im do wieczności,
skoro nie przetrwały próby czasu.


Pamiętam...

Pamiętam tamte chwile,
śpiew ptaków i radosne melodie.
Pamiętam tą radość,
której wokół było tyle...
Teraz Cię zabrakło,
to jak zgasić wszystkie gwiazdy na niebie.
Zostały tylko wspomnienia,
jak bardzo jestem daleko od Ciebie.
Pamiętam życie które snem było,
jakże było krótkie,
i tak szybko się skończyło.
Pamiętam smutek i łzy,
kiedy skończyły się sny,
to wszystko pamiętać będę,
dopóki moje serce bić nie przestanie,
i kiedy słońce już więcej nie wstanie.


Anioł z płonącymi skrzydłami

Anioł z płonącymi skrzydłami
Upada na ziemię wyczerapny
Poruszać prawie się nie może
A ponad nim krąży orzeł
Złowieszczo przepowiada aniołowi
Nie zaznasz nic prócz bólu i trwogi
Lecz anioł nie poddaje się
I silnego wciąż udaje
A w głębi serca płonącego
Zranionego jednak wciąż kochającego
Wierzy, że wygrać mu się uda
Lecz nie wie jaka to obłuda
Anioł nie wie
Nigdy nie uda się

Ufał kochając
Upadł krwawiąc
Umarł kłamiąc
Anioł

Gdy anioły...

Płaczę,
Gdy anioły na śmierć zasługują
Łza rozdziera skrzydła
I już nigdy nie wzlatują.
Uwierz w moje oczy
Które zasmuciłeś
Usłysz moje myśli
Które uciszyłeś
Bogrzeb moje serce
Które zamęczyłeś

 Uwierz !

 Usłysz !

 Unieś !

Anioła, niesłusznie skazanego
Przez los do męczeństwa
Za istnienie wybranego

Anioł z Krystalicznego Kamienia
    
      Jesteś tak blisko...
...jednocześnie tak daleko...
nie czekaj do dnia...
...kiedy znajdziesz me zwłoki nad rzeką...
nie odbieraj mi nadzieji...
...pozwól marzyć...
nie chcę żyć wiedząć, że nic się już nie zmieni...
Krwawię w samym sercu opuszczonego cmentarza...
...w spowitym lesie...
spoglądasz na mnie z oddali...
...a ja czekam aż królowa lodu ciężar życia z moich pleców w końcu zwali...
wiedząc, że Ciebie daleko za mną pozostawi...
...moje czarne serce zakute przez Ciebie w kajdany...
zamarza w ciemności...
...nie mając siły krwawić...
czeka ono na swój koniec...
na śmierć jako jedyną mogącą je zbawić...
Dusza moja wyrywa się ze mnie...
...desperacko szukając ukojenia...
...nie patrz na mnie...
ona nie zniesie kolejnego Twojego spojrzenia...
...wymarła już dawno...
...teraz pragnie już jedynie wyzwolenia...
całe moje ciało lodem przykryte...
...zamarznięte już przeszłe wspomnienia...
teraz nie jestem już nikim więcej...
...tylko czarnym aniołem z krystalicznego kamienia...



Anioły schodziły po ścieżce białej,
schylały się, patrzały, głowy ku sobie zbliżały,
chwiały ogromnymi, cichymi piórami,
szemrały szumiącymi szatami
i stawały bojąc się przestraszyć ciszę,
która się razem z nimi nad ziemią czekającą kołysze.

 

"Upadły Anioł"
 Ktoś pogniótł ci skrzydła
Zabrał aureole
Pobrudził ręce
Byłeś kiedyś aniołem
Pamiętasz?
Dziś nie potrafisz nawet
Powiedzieć gdzie leży Niebo...

Ciągle
Ciągle jeszcze istnieją wśród nas anioły.
Nie mają wprawdzie żadnych skrzydeł,
lecz ich serce jest bezpiecznym portem
dla wszystkich, którzy są w potrzebie..

 

"Skrzydła"
 Odcięli aniołom skrzydła
bo dawały wolność.
Odarli z ich szat
gdyż za piękne były.
Obrzucili je błotem
bo białą skórę miały
Teraz stoją
Ranne, nagie, brudne
lecz nadal doskonałe...

Widzę światłość
na końcu drogi
Już wiem , gdzie mam iść
Odszedł strach
Przeminął ból
U celu mej podróży
dwa zabite anioły stoją...
Skalista przepaść nas dzieli
Spada tam rajskie jabłko
A
JA
powstrzymuję się
od zbawienia
od jednego kroku,
by wypełniło się przeznaczenie.

Wiersze o aniołach

Nie kiedy
"Niekiedy tak bardzo pragniemy
Stać się aniołami,
Że całkiem zapominamy o tym,
By być dobrymi ludźmi."

"Pióro Anioła"
Ze wszystkich piór anioła
zostało mi tylko jedno: wieczne pióro.
Ono przywraca mnie wieczności.
Oddaje utracone skrzydła.
Czasem pozwala mi nawet być aniołem
nie pytaj czy wzlatującym czy upadłym.


Przyjaźń

Nie szafuj słowem - przyjaźń
bo ono znaczy wiele,
znajomych pełno dokoła,
nieliczni to przyjaciele.

Życie razów nie szczędzi,
kark pochylają cierpienia,
ten co pomoże powstać,
wart miana przyjaciela.

Toczysz swój głaz pod górę,
on spada prawie na szczycie,
trzeba zaczynać od nowa
to syzyfowe życie.

Człowiek naprawdę życzliwy
- nie w chwale i brzęku mamony -
poda swą rękę pomocną
z kawałkiem chleba na dłoni.

Poda swe mocne ramię
i plecy prostować pomoże,
wesprze cię słowem i czynem,
na nim polegać możesz.

Kto szczęście z tobą podzieli
i losu zawiłe koleje,
tak w dobrej jak i złej dobie
na pewno jest przyjacielem.

Nie szafuj więc słowem - przyjaźń,
bo ono znaczy zbyt wiele,
znajomych pełno dokoła,
- nieliczni to przyjaciele.



Każdy ma swojego Anioła.

Każdy ma swojego anioła,
nawet na ziemi,
pozwól tylko nim być dla Ciebie!
Otrzeć Twoje gorzkie łzy,
pocieszyć w każdym smutku,
pomóc, nawet kiedy już nie wierzysz,
że ktoś do Ciebie wyciągnie rękę.
Pozwól komuś zapłakać,
kiedy, wie że może Cię starcić,
czasami tak niewiele brakuje,
by przestać wierzyć.
Ale prawdziwa przyjaźń,
nie zna garnic,
nawet przez chwilę nie zapomina!



Cud

Często czekamy na cud,
prosimy o niego codziennie,
ale nie zauważamy,
że on już się zdarzył.
Tak trudno docienić drugiego człowieka,
jego bezinteresowną życzliwość,
szczerość spojrzenia,
tak łatwo zniszczyć słowem,
zburzyć spokój.
Bóg zsyła Ci cud,
nie zawsze o niego prosisz,
powiesz: nie taki chciałeś,
 lecz cudem jest mieć przyjaciela,
i być przyjacielem dla kogoś...


Spotkanie przyjaciela

Jeśli spotkasz przyjaciela,
nie pozwól mu odejść,
dopóki w przyjaźń wierzysz.
Lecz to nie takie proste,
wiele ścieżek wydeptanych,
którymi samotnie trzeba przejść,
może gdzieś tam bratnią duszę spotkać,
ale najpierw wiele rozczarowań zaznać,
samotności w tłumie ludzi.
Gdzie żadne serce nie jest dla Ciebie...
roześmiane twarze, lecz nie w Twoją stronę.
Może na końcu tej drogi ktoś czekać będzie,
i wtedy nazwiesz go przyjacielem.
 

***
Przyjaźń wielka wartość,
jednak czasami los rozdziele,
i nie może nic na to poradzić.
Daleka droga do domu przyjaciela,
czasami dzieli ich ocean,
jednak wspomnienia zostają.
Nawet jak przyjaciel nas opuszcza,
w sercu wciąż jest obecny,
pożegnał się, ale nie na zawsze,
może kiedyś powróci...



***
Przez przyjaźń rozumiemy największą miłość,
największą uczynność, najszlachetniejsze cierpienie,
najsurowszą prawdę, najserdeczniejszą radę
i największe zjednoczenie umysłów,
do jakiego zdolni są najlepsi mężczyźni i kobiety.

***
Ciągle jeszcze istnieją wśród nas anioły.
Nie mają wprawdzie żadnych skrzydeł,
lecz ich serce jest bezpiecznym portem dla wszystkich,
którzy są w potrzebie.
Wyciągają ręce i proponują swoją przyjaźń.
 
***
Smych uśmiechów, przyjaciół stu,
tysiąca przygód, bajecznych snów,
worka prezentów, uciech bez liku,
słonecznych dni, lodów na patyku i mnóstwa,
mnóstwa słodyczy... przyjaciel życzy.

***
Przyjaciel to ktoś, kto pozwala mi być taką,
jaką jestem i nie myśli, że jestem niespełna rozumu.
Ktoś kto z wyrazu mojej twarzy odczytuje,
że potrzebuje porozmawiać o tym,
co się dziej lub nie w moim życiu.
Udziela mi wsparcia bez osądzenia.


***
Przyjaźń ma umiejętność i dar obserwacji
najlepszego lekarza, pilność i wytrwałość
najlepszej pielęgniarki, cierpliwość i czułość matki.

***
Dlaczego tak wielu ludzi nic z tego życia nie ma?
Ponieważ nie mają żadnych przyjaciół.
Nie znają żadnej bratniej duszy.
Nie zauważają żadnych oznak, że ktoś ich lubi.
Ponieważ nie ma nawet kwiatka, który by kwitł dla nich.
W biedzie i innych życiowych niepowodzeniach
prawdziwi przyjaciele są niezawodną ucieczką.
Młodych powstrzymują od złego,
dla starych są pocieszeniem i pomocą w ich słabościach,
ludzi w kwiecie wieku zachęcają do szlachetnych czynów.


***
Gdy rozstajesz się z przyjacielem,
nie smuć się gdyż w czasie jego nieobecności to,
co w nim kochasz najbardziej, może stać się wyraźniejsze,
podobnie jak góra wydaje się turyście większa,
gdy patrzy na nią z doliny.
 
***
Nie ten przyjaciel co w pogodnej chwili
swą życzliwością życie ci umili.
Lecz ten co w klęsce, samotnej godzinie
sztandar miłości nad głową rozwinie.